OUDERGEM : TUSSEN STAD EN ZONIËNWOUD

• Onthaal
• Contact
• Plan van de site
• Index
• Links
• Verkiezingen

DRIE JAARLIJKSPLAN  - 2013-2015

ART.242BIS NGW

Een sterk Gewest vereist sterke gemeenten. In Brussel hebben de gemeenten en het Gewest een gemeenschappelijk, onderling verweven lot. De uitdagingen die het Brussels gewest kent, zijn aanzienlijk. De gemeenten spelen hier een belangrijke rol : zij moeten alles in het werk stellen om de Brusselaars een toekomstperspectief te bieden. Uiteraard kan men niet om de gemeentelijke autonomie heen en moet men rekening houden met de verschillen die bestaan tussen de gemeenten. Men mag deze eigenheden weliswaar niet miskennen, doch het zou een grove fout zijn te denken dat uitsluitend de gemeente de toekomst van haar inwoners kan waarborgen.

De Brusselaars leven niet op 19 verschillende eilandjes, gevangen binnen de gemeentegrenzen. Zij kunnen genieten van de verschillende voordelen die de stad biedt. Zonder samenspraak tussen de verschillende beleidsniveaus, zou Brussel echter verworden tot een verzamelplaats waar verschillende vormen van ongelijkheid zouden bestaan, waar sociale spanningen en ongelijkheden zouden voorkomen, waar schrik zou heersen en waar onenigheden zouden bestaan. De grote uitdaging waar Brussel voor staat, bestaat erin alle krachten die in de stad leven aan te wenden om Brussel te maken tot een plek van collectieve ontplooiing, waar het mogelijk is de klassieke, vastgeroeste denkpatronen te overstijgen.

Een uitdaging op sociaal vlak: de toenemende verarming bestrijden

De grootste uitdaging voor het Gewest – en dus voor de gemeenten – bestaat erin de toenemende verarming van de Brusselse bevolking een halt toe te roepen. De economische en demografische toestand beïnvloeden ontegensprekelijk het welvaartsniveau van de Brusselaars. Brussel ondergaat immers sedert ruim tien jaar een ingrijpende sociologische verandering waarbij enerzijds het aandeel minvermogenden stijgt en anderzijds een welstellende bevolkingsgroep ontstaat die nochtans niet naar evenredigheid bijdraagt aan de financiering van de gemeenschap. Bovendien stellen we vast dat een niet onaanzienlijk deel van de lastendragende bevolking ons Gewest verlaat. Brussel heeft dus te maken met een interne en externe verarming.

De bevolkingsgroei doet ontegensprekelijk nieuwe behoeften ontstaan. De gemeente Oudergem heeft dit voorzien en de noodzakelijke investeringen gedaan die een antwoord moeten bieden op de demografische boom (3000 inwoners meer). Op vier jaar tijd werden drie gemeentelijke kinderdagverblijven gebouwd of gerenoveerd. Dit liet ons toe om de opvangcapaciteit te verhogen met 20% , zodat we, de private opvangplaatsen meegerekend, het relatief grootste aanbod hebben in de Franse Gemeenschap. Wij wensen ook de verhouding 1 kinderverzorg(st)er voor 5 kinderen te behouden (tegen 1 op 9 elders) en het kinderdagverblijf Les Oursons te renoveren en de creatie van bijkomende plaatsen in de kinderdagverblijven t’Sloeberke en de Stadsmus te ondersteunen in functie van de noden.

 
Ook onze scholen ondergingen een grondige renovatie, waardoor we een grotere opvangcapaciteit bekwamen (tussen 1990 en 2012 steeg het aantal leerlingen in het gemeentelijk onderwijs met 51%). Wij zullen, samen met de Stad Brussel, de gemeente blijven die het meest investeert in haar onderwijs (2.930 euro per leerling), of 142 euro per inwoner (tegen 83 euro gemiddeld in de andere gemeenten). De meerderheid verbindt er zich toe om tijdens deze legislatuur de school Marroniers te renoveren en uit te breiden, zodat we kwaliteitsonderwijs kunnen blijven aanbieden (met, gemiddeld, hoogstens 20 leerlingen per klas). Hetzelfde streven naar kwaliteit en ondersteuning geldt voor de Nederlandstalige scholen op het grondgebied van onze gemeente.

Wanneer de Cocof een nieuwe inplanting zal hebben gevonden voor de Ecole supérieure des arts du cirque (de zogenaamde «Circusschool ») zullen we tevens de opvangcapaciteit van de school Souverain optrekken. Oudergem is fier dat het dit project zowat 15 jaar geleden heeft opgezet en verder heeft gesteund. Thans maken de infrastructurele noden van de ESAC het niet langer mogelijk om nog langer in onze gebouwen te blijven. Maar de vrijgekomen ruimte zal uitsluitend gebruikt worden voor vorming, onderwijs en cultuur.

We moeten onze infrastructuur aanpassen aan de demografische boom... maar de echte uitdaging ligt elders. De echte dreiging ontstaat uit de toenemende onzekerheid, voorbode van de armoede. Brussel verarmt. Oudergem kent eenwerkloosheidscijfer dat maar de helft bedraagt van dat van het gewest, maar dat is geen reden om zelfgenoegzaam te worden. Geen enkele gemeente ontsnapt aan de verarming van haar inwoners. Zo is het aantal leefloners in Oudergem hoger dan dat van de aangrenzende gemeenten.

De ontvangsten via de personenbelastingen zijn in Brussel 18% lager dan het nationale gemiddelde. Wie kan tevreden zijn met deze realiteit die de belangrijke uittocht aantoont van de middenklasse naar de 2 andere gewesten?

Oudergem wil een gemeente blijven die solidair is in de gewestelijke uitdagingen. Daarom willen wij permanent de kwaliteit en het belang van de beschikbare diensten op ons grondgebied verbeteren. Hoewel Oudergem minder rijk is dan haar buren (het gemiddeld inkomen per aangifte ligt 4,5% lager dan het gemiddelde van zijn buurgemeenten), ontvangen wij proportioneel minder regionale hulp (88€/inwoner voor een regionaal gemiddelde van 264€/inwoner). Dit is onze bijdrage aan de solidariteit ten opzichte van de andere gemeenten en ons gewest.

We slagen erin om deze solidariteit te verzekeren, omdat we erin slagen om een voorbeeldig beheer te voeren: daarom zullen we:

• De werkingskosten de laagste van Brussel houden (129€ per inwoner tegenover het gemiddelde van 150€ voor de 19 gemeenten), bij voorbeeld door het inzetten van digitale technologie. (e-government)

• In onze lokale publieke diensten bij voorrang Brusselaars blijven aanwerven, zonder discriminatie en met respect voor gelijke kansen (86% van de gemeentelijke agenten in Oudergem zijn Brusselaar, wat een record is in het Brussels gewest);  
• De sinds 35 jaar gekoesterde budgettaire gouden regel: “begrotingen en rekeningen in evenwicht, de schuld beheersen” blijven nalaven;
• De gemeentelijke belastingen de laagste van de hoofdstad houden (wat dus voor een type huishouden tussen 500€ en 750€ minder belastingen betekent);

• Permanent de belastinggrondslag uitbreiden doormiddel van de valorisering van ons kadastraal inkomen en de toename van het aantal inwoners (zowel door de strijd tegen de leegstand als door het voeren van een actieve stedelijke politiek).
• De installatie van jongeren in onze gemeente vergemakkelijken.

De resultaten van dit rigoureuze beheer komt het geheel van de Brusselaars ten goede. In de eerste plaats omdat de totaliteit van de infrastructuur (scholen, kinderdagverblijven, sportzalen, huisvesting, cultureel centrum, kunstencentrum, publieke parken,…) open staat voor de hele bevolking. Vervolgens, doordat we weinig gebruik maken van de regionale solidariteit, staan we toe dat anderen hiervan grotendeels gebruik maken. Dit is op zich legitiem.

Te veel Brusselaars zijn uitgesloten van de arbeidscircuits omwille van een gebrek aan geschikte opleiding. Vele problemen in het Brussels gewest (huisvesting, veiligheid,…) zijn het directe gevolg van de onmogelijkheid voor vele Brusselaars om toe te treden tot de arbeidsmarkt. Op dit terrein zijn de uitdagingen voor Oudergemse en het gewest even groot. De opleiding en de kwalificatie moet centraal staan in onze politieke bezorgdheden. De autonomie van elk individu is onvermijdelijk afhankelijk van een goede integratie op de arbeidsmarkt. In Brussel zijn 70.743 werkzoekenden ondergekwalificeerd. Onder hen bevindt zich een groot aantal die de school verlaten hebben zonder een geschikte kwalificatie op zak.   



Om deze reden zullen wij ons aanbod van opleidingen verhogen in onze school voor sociale promotie (IAPS) waarvan het aantal inschrijvers met 173% steeg sinds 2006 en het studentenaantal steeg van 530 naar 1450 studenten.

Het is natuurlijk niet deze maatregel die het zal mogelijk maken om de regionale tendens om te buigen. De hefbomen van de opleiding en de kwalificatie zijn in de handen van de Federatie Wallonië-Brussel en van de Vlaamse gemeenschap. Maar de gemeenten hebben een (zij het wel is waar bescheiden) rol te spelen. Alle initiatieven die toelaten om de opleiding en het economisch dynamisme te verbeteren moeten genomen worden. Daarom zullen we vooral:

• De organisatie van de ‘Herfst van de werkgelegenheid’ verder zetten samen met de buurgemeenten;
• Het aantal stageplaatsen in de gemeentelijke diensten, de politie en de verenigingen verhogen om zo de werkzoekenden toe te staan hun kunde en vaardigheden in praktijk te brengen;
• Een dagschool oprichten voor de werkzoekenden;
• Een gepersonaliseerde begeleiding behouden die dicht staat bij de werkzoekenden;
• Van de vestiging van de CHIREC in Oudergem gebruik maken om het aanbod van weinig gekwalificeerde arbeid op het grondgebied van de gemeente te verhogen;
• De KMOs en de handelaars in onze gemeente steunen, met het oog op bijkomende tewerkstelling.
• Bestrijden van de verarming door ondersteunen van de diensten voor sociaalprofessionele integratie, schuldbemiddeling en steun aan jongeren in moeilijkheden.
• Een coöperatieve vereniging voor sociale economie oprichten om een publiek aanbod van dienstencheques te ontwikkelen;
• Een lokale beurs voor de jobstudent en stages in bedrijven in het leven roepen;
• De performantie van ons gemeentelijk onderwijs laten groeien en de slaagkansen van onze leerlingen in het schoolcurriculum verhogen onder andere door de uitwisseling van Nederlandstalige en Franstalige leerkrachten aan te moedigen;
• Opbouwende relaties onderhouden met de universiteiten en hogescholen op ons grondgebied en de aangrenzende gemeenten.

De uitdaging van de levenskwaliteit : terugkeer van de middenklasse en het creëren van sociaal weefsel   

Brussel moet voor zijn inwoners een aantrekkelijke stad blijven. Enerzijds omdat de zwaksten het meest te lijden hebben onder de milieuverontreiniging. Anderzijds omdat het noodzakelijk is om er in te slagen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest aantrekkelijk te houden voor de de middenklasse. Werken aan de verbetering van de levenskwaliteit is dus een prioriteit. Dit geldt zowel voor het Gewest als voor de gemeenten. Eens te meer is het lot van beide beleidsniveaus innig verbonden. Om deze reden willen wij:

• De energiebesparende investeringen verder zetten (isolatie van gemeentelijke gebouwen, warmtekrachtkoppeling, zonnepanelen...) ;

• Inzetten op de levenskwaliteit in de stad en bij prioriteit investeren in het behoud van de groene ruimte, de herinrichting van de publieke ruimte (zones 30, beveiliging van kruispunten, pleinen, wegen en voetpaden) door het stadsmeubilair te verbeteren (de openbare verlichting moderniseren, zoveel mogelijk glascontainers ondergronds plaatsen, in de wijken waar dit nodig is het systeem van de harde vuilnisbakken veralgemenen, het aantal straatvuilnisbakken verhogen…);
• Verdergaan met de voorzieningen om de wijken voor doorgaand verkeer te behoeden;
• Versterken van de strijd tegen het onfatsoen, de onbewoonbare woningen en de huisjesmelkers;

 


Een coherente aanpak van de verkeersstroom is beslist een belangrijk element in de verbetering van de leefkwaliteit. In overeenstemming met het GBP zullen wij onze sensibiliseringsactie voor de heraanleg van de toegang tot de stad (Herrmann-Debroux) verder zetten. Het is niet onze bedoeling om oplossingen op te leggen maar wel om alle actoren betrokken bij de mobiliteit te overtuigen van het belang om hierover na te denken. Oudergem alleen zal geen maatregelen treffen noch acties ondernemen die een directe impact hebben op het gehele Gewest. De heraanleg van de toegangen tot de stad moeten passen in een gewestlogica.

In het algemeen is het noodzakelijk om de verkeersstroom te herdenken in functie van de noden van de inwoners. Wij zullen dus verdergaan met het eisen van goede verbindingen tussen de wijken (een rechtstreekse verbinding tussen Sint-Juliaan en de wijk Transvaal herstellen en het verkrijgen van een correcte bediening van het ADEPS-sportcentrum en het Rooklooster zijn twee prioriteiten).

Het parkeerbeleid is onlosmakelijk verbonden met de mobiliteitspolitiek. Wij zijn de eerste gemeente die de logica van een gewestelijk parkeerbeleid ondersteunt (zelfs indien deze achterwege blijft). Wij zullen de “omwonenden”-zones en de zones 30 uitbreiden.

In de logica van de heraanleg van de toegang tot de stad, wenst de nieuwe meerderheid, samen met het Gewest, actief mee te werken aan de beslissingen betreffende de ontwikkeling van de Delta-site. Het moet  de ambitie zijn om Delta een voorbeeldfunctie te geven van begin tot einde gekenmerkt door de principes van duurzame ontwikkeling. Onze visie slaat op een gemengd project dat een antwoord moet bieden aan de noden van de Brusselaars (ecologische wijk, school, kinderdagverblijf, diensten, kantoren, groene ruimten…).
Een geheel van gebouwen en wegen vormt nog geen stad en een slecht overdachte urbanistische inrichting (bv. Mono-functionneel) werkt sociale uitsluiting in de hand.

In het algemeen gaan “de levenskwaliteit” en de “verbetering van de sociale en culturele binding tussen de Brusselaars” samen.

Een stad is immers niet alleen met steen gebouwd, maar, veel belangrijker, ook met vlees en bloed. Om dit objectief te bereiken zullen wij gedurende de komende 6 jaren:

• Op de gemeentelijke internet site  de nodige participatiewerktuigen ontwikkelen ;
• Een dienst voor bemiddeling oprichten in het gemeentehuis;
• Een oriëntatiekantoor inrichten dat een antwoord kan bieden op alle administratieve vragen van de burgers, de niet-gemeentelijke bevoegdheden inbegrepen;
• De toegankelijkheid garanderen in al zijn aspecten. ( toegankelijkheid van de informatie, toegankelijkheid van de gemeentelijke infrastructuur,...)
• Een database van vrijwilligers creëren om de uitwisseling van diensten te bevorderen;
• Het infrastructuur probleem oplossen van de openbare hulpdiensten.
• Een gemeentelijke centrale voor diensten aan huis oprichten in samenwerking met de bestaande vzw’s waar alle types van aanvragen mogen gericht worden (maaltijden, verzorging, poetshulp, huishoudhulp, wandelingen, begeleiding, boodschappenhulp, administratie aan huis, uitleen van boeken...) ;
• Een gemeentelijke hulp aan huis – dienst ontwikkelen voor de ouderen die zelfstandig wensen te blijven terwijl ze van specifieke diensten gebruik kunnen maken;
• Een gemeenschappelijke en inter-genenrationele dynamiek in stand houden rond het Oudergems karnaval door het verenigingsleven te verzamelen rond gezamenlijke sociaal-culturele projecten en door de binding tussen Oudergemmenaren van elke origine te bevorderen ;
• Een «sportloket» inrichten voor gepersonaliseerde raadgevingen vertrekkend van het divers sportaanbod in Oudergem en in de omliggende gemeenten;
• De kwaliteit van onze sportinfrastructuur behouden opdat zo veel mogelijk Brusselaars er gebruik van zouden kunnen maken;

• Toegang voor allen garanderen tot de grote variëteit aan Oudergemse sportinfrastructuur ;
• De culturele voedingsbodem rond de verschillende artistieke centra verzekeren (culturele centra, kunstencentrum, auditorium van de muziekacademie en het verenigingsleven);

 
Het is tenslotte absoluut noodzakelijk om te strijden tegen het onfatsoen en de delinquentie. Daartoe wenst de meerderheid enerzijds het aantal Stadswachten en politiemensen te verhogen en een nieuw centraal commissariaat te bouwen met speciaal aangepaste lokalen om de mensen met een klacht en andere slachtoffers beter te ontvangen.

Het is door al deze inspanningen dat Brussel aantrekkelijk zal blijven. De gemeenten hebben het grote voordeel – in tegenstelling tot het Gewest - om een politiek te kunnen voeren die direct verbonden is met de mensen. Van deze mogelijkheid moet onafgebroken gebruik gemaakt worden om de levenskwaliteit en de kwaliteit van de menselijke relaties tussen de inwoners te verbeteren ( jongeren, ouderen, families, anders validen…).

De institutionele uitdaging:
wij weigeren een gezamenlijk beheer over Brussel en beschermen de minderheden

De toekomst van het Brussels Gewest – en dus van de gemeenten – wordt, op institutioneel vlak, steeds bedreigd door een staatsvisie die uitgaat van een tweeledig federalisme, waarbij de twee grote gemeenschappen Brussel samen zouden beheren, waardoor dit zou terugvallen tot een ondergeschikt Gewest.

Dergelijke visie is gevaarlijk en moet bestreden worden. Wij zullen nooit het principe van een gezamenlijk beheer van Brussel aanvaarden. Franstalige en Nederlandstalige Brusselaars moeten zich hiertegen verenigen en een gezamenlijke visie op de toekomst van het Brussels Gewest ontwikkelen en verkondigen. De gemeenschappen moeten hun verantwoordelijkheid blijven nemen en blijven investeren in de regio.